به گزارش وقایع دورود ، سحرگاه شنبه ۷ اکتبر ۲۰۲۳ برابر با ۱۵ مهر ۱۴۰۲، آسمان غزه هنوز خاکستری بود که خبر مثل صاعقه پیچید: گروه‌های مقاومت فلسطینی از مرزهای محاصره‌شده عبور کرده‌اند.
در چند ساعت، تصاویری منتشر شد که تا آن روز برای بسیاری از مردم منطقه باورکردنی نبود؛ دیوار مرزی شکافته شده بود، شهرک‌های اطراف غزه هدف حمله قرار گرفته بودند و نیروهای مقاومت وارد مناطقی شده بودند که اسرائیل سال‌ها آن‌ها را پشت یکی از پیچیده‌ترین سامانه‌های امنیتی جهان محافظت می‌کرد.
نزدیک به ۷۵ سال از روز نکبت گذشته بود، از روزی که صدها هزار فلسطینی از خانه‌های خود آواره شدند و آوارگی به بخشی از زندگی چند نسل از فلسطینی‌ها تبدیل شد، حالا صبح ۷ اکتبر، فرزندان همان آوارگان بار دیگر خود را به صدر اخبار جهان رسانده بودند.
طوفان الاقصی قرار نبود اسرائیل را در یک روز از بین ببرد، اما چیزی مهمتر را هدف قرار داد: تصویری که اسرائیل دهه‌ها از خودش ساخته بود، تصویری از ارتشی شکست‌ناپذیر، دستگاه اطلاعاتی نفوذناپذیر و مرزهایی که عبور از آن‌ها تقریباً ناممکن بود.
آن روز فقط دیوارهای مرزی شکسته نشد، بلکه دیواری مهمتر فرو ریخت و آن هیمنه دولت ـ ارتشی بود که خود را شکست‌ناپذیر می دانست (الجیش الّذی لایقهر!).
آن سحرگاه طولانی‌ترین جنگ تاریخ اسرائیل از زمان نکبت آغاز شد، شنبه سیاه اسرائیل و جنگی که سه سال بعد هنوز تمام نشده است.
سه سال خون و آوار
در این سه سال چهره‌های اصلی مقاومت یکی پس از دیگری به شهادت رسیدند، محمد ضیف، فرمانده ارشد گردان‌های قسام، یحیی السنوار، رهبر سیاسی و یکی از طراحان اصلی عملیات ۷ اکتبر، اسماعیل هنیه و شمار دیگری از فرماندهان و رهبران مقاومت.
بر اساس آخرین آمار وزارت بهداشت غزه (اوایل اکتبر ۲۰۲۶) از ۷ اکتبر ۲۰۲۳ تا امروز دست‌کم ۷۴ هزار و ۲۲۸ فلسطینی به شهادت رسیدند و بیشتر از ۱۷۵ هزار نفر زخمی شده‌اند. بیست هزار و ۱۷۹ کودک و دوازده هزار و ۵۰۰ زن جان باخته‌اند، هزاران جسد هنوز زیر آوار ساختمان‌ها مدفون است و بیشتر از ۹۰ درصد زیرساخت‌های غیرنظامی غزه آسیب دیده یا کاملاً ویران شده‌اند و نهادهای بین‌المللی از قحطی و سوءتغذیه گسترده در غزه خبر می‌دهند.
اسرائیل محاصره را به ابزاری برای شکنجه جمعی تبدیل کرد، نزدیک به دو میلیون انسان را در نواری باریک به‌گروگان گرفت: گرسنگی هدفمند، قطع دارو، کمبود آب آشامیدنی و نابودی بیمارستان‌ها و مدارس، حتی بعد از آتش‌بس شکننده ۱۰ اکتبر ۲۰۲۵، حملات ادامه پیدا کرد و صهیونیست‌ها بیشتر از یک‌هزار و ۴۰۰ فلسطینی دیگر را کشتند.
تعداد جان‌باختگان و شهدای فلسطینی چندین برابر تلفات طرف مقابل است، رهبران مهم مقاومت از دست رفتند، اما تاریخ فلسطین بارها ثابت کرده است که مقاومت، هرچند خونین، تنها راهی است که دشمن را مجبور به محاسبه می‌کند.
وقتی اسلحه زمین گذاشته شد
تاریخ معاصر فلسطین یک آزمایش بزرگ را پشت‌سر گذاشته است: مذاکره و تسلیم در برابر اسرائیل هرگز به استیفای حق مردم منجر نشده و برای فلسطین صلح و آرامش نیاورده است،
زمانی که یاسر عرفات اسلحه را زمین گذاشت و قرارداد ننگین اسلو را امضا کرد و اسرائیل را به‌رسمیت شناخت چه‌اتفاقی افتاد؟ شهرک‌سازی اسرائیلی‌ها سرعت بیشتری پیدا کرد، هزاران واحد مسکونی جدید در کرانه باختری ساخته شد، هیچ دولت مستقل فلسطینی شکل نگرفت، حق بازگشت آوارگان به فراموشی سپرده شد و فلسطینی‌ها بیشتر از قبل خفت و تحقیر را تجربه کردند، اسلو نه صلح آورد و نه کرامت و فقط برای گسترش اشغال زمان خرید.
در مقابل مقاومت مسلحانه ـ با تمام هزینه‌های سنگینش ـ بارها معادله را تغییر داده است، از انتفاضه اول تا طوفان الاقصی، هر بار که فلسطینی‌ها به سلاح متوسل شدند، جهان مجبور شد وجودشان را به‌رسمیت بشناسد.
نقطه عطف بی‌سابقه، فرسودگی غول نظامی
در سوی دیگر، در میدان هم اتفاقی افتاد که کمتر می‌شد در روزهای نخست تصورش کرد، جنگی که قرار بود یک عملیات نظامی باشد، به بحرانی طولانی‌مدت برای خود اسرائیل تبدیل شد. بعد از سه سال بمباران‌های ویرانگر، نبردهای خونین زمینی و عملیات‌های اطلاعاتی بسیار پیچیده، ۷ اکتبر به نقطه عطف بی‌سابقه‌ای در تاریخ اسرائیل تبدیل شده است. بر پایه گزارش‌های بین‌المللی و راهبردی، اسرائیل از نظر نظامی با ضعف امنیتی، شکست اطلاعاتی و نشانه‌هایی از فرسودگی و استهلاک در ارتش خود روبه‌رو شده است.
بسیج نیروهای ذخیره در سطحی بی‌سابقه آغاز شد و حدود ۳۰۰ هزار نفر فراخوانده شدند و دولت مجوز افزایش آن‌ها را تا ۴۵۰ هزار نفر صادر کرد، میانگین خدمات نیروهای ذخیره به ۱۳۶ روز در سال رسید، وزارت دفاع اسرائیل اعلام کرد که بیشتر از ۱۰ هزار نفر از نیروهایش تحت درمان اختلالات روانی و ذهنی ناشی از جنگ قرار دارند.
تا نیمه سال ۲۰۲۵ وزیر دارایی اسرائیل هزینه مستقیم و غیرمستقیم جنگ را ۳۵۰ میلیارد شکل (حدود ۸۰ میلیارد دلار) تخمین زد، رقمی بی‌سابقه در تاریخ جنگ‌های اسرائیل، بدهی عمومی به حدود ۶۹ درصد تولید ناخالص داخلی رسید و رشد اقتصادی سال ۲۰۲۴ به یک درصد سقوط کرد، اداره آمار مرکزی اسرائیل از موج گسترده مهاجرت داخلی خبر داد و مؤسسه دموکراسی اسرائیل هم تداوم آوارگی ساکنان مناطق مرزی را تأیید کرد.
کوه سلاح در برابر اراده‌ای برهنه
از سویی دیگر کمک‌های نظامی و تسلیحاتی عظیمی هم به رژیم صهیونیستی سرازیر شده است، برآورد مجموع خرید دلاری تسلیحات و کمک‌های نظامی دریافتی اسرائیل از ایالات متحده آمریکا از زمان آغاز جنگ غزه تا پایان سال ۲۰۲۵، حداقل ۲۱٫۷ میلیارد دلار گزارش شده که بخش اعظم آن کمک‌های بلاعوض بوده است،
میان کشورهای اروپایی، آلمان بزرگ‌ترین تأمین‌کننده تجهیزات اسرائیل است. برلین در سال ۲۰۲۳ حدود ۳۲۷ میلیون یورو، در سال ۲۰۲۴ بیش از ۱۶۱ میلیون یورو و در سال ۲۰۲۵ نزدیک به ۲۶۰ میلیون یورو صادرات نظامی به اسرائیل داشته است. با برداشته‌شدن محدودیت‌ها حجم مجوزهای صادرات نظامی آلمان به اسرائیل تنها در نیمه نخست سال ۲۰۲۶ با جهشی بی‌سابقه به حدود ۸۰۰ میلیون یورو (معادل ۹۳۰ میلیون دلار) رسید، سایر کشورهای غربی مانند انگلستان، ایتالیا، فرانسه، دانمارک و کانادا هم تأمین‌کننده تجهیزات نظامی اسرائیل بوده‌اند.
و در مقابل این کوه سلاح و فناوری پیشرفته، حماس و گروه‌های مقاومت فلسطینی با کمترین تجهیزات و فناوری‌ها ایستاده‌اند، بدون اسکادران جنگنده، بدون ناوگان دریایی، بدون سیستم‌های پدافند هوایی پیچیده، بدون میلیاردها دلار کمک بلاعوض، فقط با تونل‌ها، موشک‌های ساده، اراده جمعی و تجربه دهه‌ها مقاومت، و همین نیروها توانسته‌اند غول نظامی مجهز به پیشرفته‌ترین سلاح‌های جهان را به استیصال بکشانند، ارتشی که با وجود تمام این حمایت‌ها هنوز نتوانسته است جنگ را به سرانجام برساند، مقاومت یک چیز داشت که در جدول تجهیزات نظامی ثبت نمی‌شود: توان ادامه‌دادن جنگ.
آینده مقاومت
سه سال بعد از آن سحرگاه خاکستری، غزه هنوز زیر آوار نفس می‌کشد، رهبران شهید شدند، ده‌ها هزار نفر جان باختند و دو میلیون انسان در محاصره‌ای بی‌سابقه زندگی می‌کنند، اما آنچه در ۷ اکتبر ۲۰۲۳ شکست، تنها سیم‌خاردارهای مرزی نبود، هیمنه‌ای بود که دهه‌ها با سلاح‌های آمریکایی، اروپایی و حمایت سیاسی جهان غرب ساخته شده بود.
مقاومت در هفت اکتبر یکی از مهم‌ترین تصاویری را که اسرائیل طی دهه‌ها از خود ساخته بود، ویران کرد: تصویر قلعه‌ای که هیچ‌کس نمی‌تواند از دیوارهایش عبور کند و سه سال بعد از آن روز این تصویر دیگر قابل بازسازی نیست.
اسرائیل یک قدرت متجاوز است که با کمک تقریباً تمام دولت‌های قدرتمند دنیا و پیشرفته‌ترین سلاح‌های جنگی وارد میدان شد، با این حال نتوانست از پس مقاومت فلسطینی‌ها برآید. تاریخ این سه سال را نه با ادعاهای پیروزی تل‌آویو، بلکه با آمار ۷۴ هزار کشته، صدها هزار زخمی، میلیون‌ها آواره، ۳۰۰ میلیارد شکل هزینه جنگ و اعتراف صریح دشمن به ناتمام‌ماندن جنگ خواهد نوشت.
مقاومت، هرچند خونین و پرهزینه، بار دیگر ثابت کرد که تسلیم و مذاکره راه رسیدن به حق نیست، آوارهای غزه هنوز فریاد می‌زنند و تاریخ هنوز تمام نشده است.
انتهای پیام/
