به گزلرش خبرگزاری وقایع دورود ، فرش ایرانی تنها یک زیرانداز یا کالای تجاری نیست؛ بخشی از حافظه تاریخی، فرهنگ و سبک زندگی ایرانیان است؛ هنری که در طول قرنها، از جغرافیای متنوع ایران، اقلیمهای گوناگون، فرهنگهای بومی و ذوق هنرمندان هر منطقه تأثیر پذیرفته و به یکی از شناختهشدهترین نمادهای فرهنگی ایران در جهان تبدیل شده است.
گنجینه موزه فرش ایران، تصویری از همین تنوع گسترده را پیش روی مخاطب قرار میدهد؛ از تفاوت در نقوش و رنگها گرفته تا شیوههای بافت و مواد اولیهای که متناسب با شرایط هر منطقه شکل گرفتهاند. در این میان، عوامل انسانی و اقتصادی نیز در تحول هنر فرش نقش داشتهاند و سفارشهای بازارهای خارجی، سرمایهگذاریها و فعالیت تاجران در دورههای مختلف، بر شکلگیری برخی سبکها و مجموعههای فرش ایرانی اثر گذاشته است.
محمد جواد اینانلو رئیس موزه فرش ایران در گفتوگوی تفصیلی با خبرگزاری تسنیم، ضمن تشریح ویژگیهای جغرافیایی و فرهنگی فرش مناطق مختلف کشور، تأکید میکند که نمیتوان یک منطقه را برتر از سایر مناطق دانست؛ چرا که هر یک از مناطق ایران هویت و سنت خاص خود را در فرشبافی شکل دادهاند. او همچنین درباره فرش ابریشم قم، مجموعه قالیهای پولونز، جایگاه رنگ لاکی و نقش بازارهای خارجی در تداوم برخی نقوش و سبکهای فرش ایرانی توضیح میدهد.
اما بخش مهم این گفتوگو به وضعیت امروز فرش ایران اختصاص دارد؛ صنعتی که به گفته رئیس موزه فرش، صادرات آن در سالهای اخیر به پایینترین سطح خود رسیده و بخش قابل توجهی از بازار جهانی را از دست داده است. ضعف در بازاریابی بینالمللی، قیمت تمامشده بالا، نبود پژوهش کافی درباره سلیقه بازارهای جدید، تعدد نهادهای تصمیمگیر و نگاه صرفاً آماری به فرش بهعنوان یک کالا، از جمله چالشهایی است که در این گفتوگو مورد بررسی قرار گرفته است.
رئیس موزه فرش معتقد است بازگشت فرش ایرانی به جایگاه گذشته خود در بازارهای جهانی، نیازمند بازنگری جدی در سیاستگذاری، شناخت سلیقه نسل جدید، استفاده از روشهای نوین بازاریابی و تقویت نقش رسانهها و آموزش عمومی است؛ چرا که فرش ایرانی، پیش از آنکه یک محصول اقتصادی باشد، یک میراث فرهنگی و یکی از مهمترین سفیران فرهنگی ایران در جهان است.
